ΕΚΛΟΓΕΣ 2011: Ενάντια στην επίθεση του Κεφαλαίου, ψήφο στο ΑΚΕΛ

ΕΚΛΟΓΕΣ 2011

Ενάντια στην επίθεση του Κεφαλαίου, ψήφο στο ΑΚΕΛ

Ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική μεγάλος αριθμός απλών ανθρώπων απειλεί να εκφραστεί με το μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά ποσοστό αποχής σε βουλευτικές εκλογές. Το μούδιασμα για πολλούς οφείλεται στην πρωτόγνωρη παγκόσμια οικονομική κρίση. Μερικοί από αυτούς έχουν ήδη νοιώσει το χτύπημα στο βιοτικό τους επίπεδο: έμειναν άνεργοι ή χειροτέρεψαν οι συνθήκες εργασίας τους. Και όλοι οι υπόλοιποι νοιώθουν μια εξίσου πρωτόγνωρη ανασφάλεια, που πηγάζει όχι μόνο από τις τοπικές εμπειρίες αλλά και από αυτά που διαδραματίζονται σε χώρες κοντινές όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία.

Δεν είναι περίεργο που όλοι αυτοί νοιώθουν δυσπιστία για την ικανότητα των πολιτικών να χειριστούν την κατάσταση. Προκαλούνται μεγάλης κλίμακας κοινωνικές καταστροφές από την κοινωνικά ανεύθυνη και κατευθυνόμενη από τον ανταγωνισμό και την απληστία συμπεριφορά μιας ελάχιστης μειοψηφίας υπερπρονομιούχων μεγαλοεπιχειρηματιών. Και όμως, στην Κύπρο, όπως και παντού αλλού, οι πολιτικοί που διαχειρίζονται ισχυρούς κρατικούς μηχανισμούς – οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποι του συμφέροντος των κοινωνιών τους – μοιάζουν ανίκανοι να ελέγξουν αυτή τη μειοψηφία και να εξουδετερώσουν τα αποτελέσματα της αρπακτικότητας τους.

Υπάρχει ωστόσο μια καθοριστική διαφορά ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και όλες τις άλλες κοινοβουλευτικές πολιτικές δυνάμεις. Όλα τα υπόλοιπα κόμματα επιτίθενται στο ΑΚΕΛ και την κυβέρνηση Χριστόφια προτάσσοντας τις ίδιες πασίγνωστες πια συνταγές: Μείωση των εξόδων του κράτους μέσα από το πάγωμα ή τη μείωση μισθών, «στοχευμένες» παροχές (έτσι ώστε να τις παίρνουν «μόνο εκείνοι που πραγματικά τις χρειάζονται», δηλαδή σχεδόν κανένας), παράταση του ορίου αφυπηρέτησης και μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς να νοιάζονται για την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας, και πολλά άλλα, όλα στο ίδιο αντιλαϊκό μοτίβο.

Ενώ επιδιώκουν να ρίξουν ολόκληρο το βάρος στους ώμους αυτών που δεν ευθύνονται για την κρίση – στους ώμους των εργαζομένων – το κεφάλαιο αφήνεται στο απυρόβλητο. Ακόμα και απλά και προφανή μέτρα όπως η αύξηση του ήδη ελάχιστου εταιρικού φόρου κατά ένα τοις εκατό και η φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης ιδιοκτησίας, καταψηφίστηκαν από όλα τα κόμματα εκτός από το ΑΚΕΛ. Όλα τα άλλα κόμματα όχι μόνο καλύπτουν τις ευθύνες και τα τεράστια εισοδήματα του μεγάλου κεφαλαίου αλλά επαναλαμβάνουν όλες τις απαιτήσεις των εργοδοτικών οργανώσεων και των τραπεζών. Αποσιωπούν – για να δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα –απολαβές όπως αυτές των Ανώτατων Εκτελεστικών Διευθυντών της Τράπεζας Κύπρου Ανδρέα Ηλιάδη και Γιάννη Κυπρή που ανέρχονται αντίστοιχα στις 980 χιλιάδες και 563 χιλιάδες ευρώ ετησίως (όπως φαίνεται από την ετήσια έκθεση για το 2009) και ανακαλύπτουν αποδιοπομπαίους τράγους και προβλήματα όπως το δήθεν «σπάταλο κράτος» και το «μεταναστευτικό πρόβλημα», το οποίο αναμασούν χωρίς την ελάχιστη αίσθηση ενοχής ότι έτσι ρίχνουν νερό στο μύλο των πιο επικίνδυνων ομάδων που φιλοδοξούν να αντιγράψουν το παράδειγμα των γερμανών ναζιστών.

Αυτή η τόσο επίμονα και ξεδιάντροπα εκφρασμένη απαίτηση να υποταχθούν οι εργαζόμενοι στην θέληση του κεφαλαίου και να το βοηθήσουν με τις θυσίες τους να ξεπεράσει την κρίση, δεν μπορεί να απαντηθεί με την αποχή. Στις σημερινές συνθήκες κάθε ψήφος στο ΑΚΕΛ λειτουργεί προπαντός ως κριτική και άρνηση της πολιτικής όλων αυτών.

Περιοδικό Ανατροπή – 19/05/2011

3 σκέψεις σχετικά με το “ΕΚΛΟΓΕΣ 2011: Ενάντια στην επίθεση του Κεφαλαίου, ψήφο στο ΑΚΕΛ

  1. Θα μας ενδιέφερε αν εξηγούσες – αν θες και αναλυτικά, ή έστω σύντομα αλλά με σαφήνεια – τι εννοείς με την πρόταση «ανοχή στην απάθεια που δέρνει τα οικονομικά του τόπου»

  2. Καλά, είσαι με τα καλά σου; Από πια σφαίρα του εξωπραγματικού μας έρχεσαι Ελένη; Μόνο κάτι «φιλελεύθεροι» της δεκάρας μπορούν να έχουν τόσο παραμορφωμένη αντίληψη των σχέσεων και συσχετισμών «στις σημερινές συνθήκες». Βρίσκω την ανακοίνωση της Ανατροπής ενδιαφέρουσα ακριβώς γιατί δεν την απασχολεί η «οικονομία του τόπου» (όπως εσένα) αλλά τα τα συμφέροντα των πολλών συγκεκριμένα που όλοι – εργοδότες, ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, κλπ – βάλθηκαν να αποψιλώσουν. Για το ΑΚΕΛ θα μπορούσαν να λεχθούν διάφορα αλλά ότι χαϊδεύει τον Αρχιεπίσκοπο… Μα σε παρακαλώ! Όσο για το τσιμέντωμα της διχοτόμησης αυτό μόνο: Το τσιμεντώνουν όλοι αυτοί που «στις σημερινές συνθήκες» βγάζουν ρουσούδι, ναι, στο άκουσμα της εκ περιτροπής προεδρίας. Δεν ξέρω αν τα παιδιά της Ανατροπής και τα όσα υποστηρίζουν θα έχουν τελικά υπόθεση, όμως εσύ Ελένη ανήκεις σε ΑΛΛΗΝ υπόθεση.

  3. Στις σημερινές συνθήκες ,ψήφος στο ΑΚΕΛ ισοδυναμεί με ανοχή στην απάθεια που δέρνει τα οικονομικά του τόπου, ισοδυναμεί με δικαίωση του τσιμεντώματος της διχοτόμισης, ισοδυναμεί με χάιδεμα του Ανάγωγου Αγριεπίσκοπου Β’ και φυσικά πλύση εγκεφάλου για τις ευθύνες τις κυβέρνησης Κληρίδη! Εν έσhετε υπόθεσιν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.