ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΤΟΥ!


• ΟΥΤΕ ΜΕΡΚΕΛ • ΟΥΤΕ ΣΑΜΑΡΑ • ΟΥΤΕ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ!

ΨΗΦΟ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΛΑ!

  • Αλμπέρτο Φλωρεντίν
  • Δάφνος Οικονόμου

Αναδημοσίευση από «Γνώμη» (22/02/2013)

Στην έκτακτη σύνοδο κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) που έγινε τον περασμένο Γενάρη στη Λεμεσό, κατέφθασαν κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης της κρίσης και των μνημονίων: Η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο Πρωθυπουργός της Ιρλανδίας και Προεδρεύων του Συμβουλίου της ΕΕ Έντα Κέννι, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς κ.ο.κ.

AnastasidesMerkelFtoxia

Καθώς σε κυπριακό έδαφος, ο Γ.Γ. του ΕΛΚ, Αντόνιο Λόπεζ-Ιστούριθ, στήριξε το τοπικό του τμήμα, τον ΔΗΣΥ, και τον περιχαρή του υποψήφιο Πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη. Απέδωσε την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση στην Κύπρο στην «αριστερή κυβέρνηση της»: «Πολλοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανόμενου του Νίκου Αναστασιάδη, και πολλοί ειδικοί τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στη Λευκωσία – είπε – απήυθυναν για καιρό επανειλημμένες προειδοποιήσεις στην κυβέρνηση για λήψη διορθωτικών μέτρων, η κυβέρνηση όμως ενεργούσε ως εάν η οικονομική κρίση δεν θα έφθανε ποτέ στην Κύπρο». «Για όσο διάστημα η Κύπρος εξακολουθεί να καθοδηγείται από τη σημερινή κυβέρνηση – συνέχισε – το ΕΛΚ δεν είναι σε θέση να ασκήσει την επιρροή του και να βοηθήσει το νησί περαιτέρω». Για να καταλήξει ως εξής το εξέχον στέλεχος του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος της Ισπανίας, με τα 6 εκατομμύρια ανέργους και τις μαζικές κατασχέσεις κατοικιών από τις τράπεζες: «Η Κύπρος χρειάζεται μια ηγεσία η οποία με αποφασιστικότητα θα λαμβάνει μέτρα για να απαντά στις προκλήσεις, όπως έγινε στην Ελλάδα και στην Ισπανία»[i]… Mamma mia!

ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΜΜΕ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

Ανάλογα επιχειρήματα, ο Αναστασιάδης και οι πάσης φύσεως νεοφιλελεύθεροι τα έχουν βγάλει στην κυκλοφορία από καιρό: «Η κυβέρνηση δεν πήρε τα σωστά μέτρα», «αρνείται πεισματικά», «κωλυσιεργεί», «πλέει σε πελάγη αδιαφορίας και νωχελικότητας», με τελευταία προσθήκη την «καμένη γη». Όλοι τους – κομματικοί, δεξιοί διανοούμενοι και δημοσιογράφοι εφημερίδων – καταλήγουν στο «καταπελτικό»: «Εσείς ευθύνεστε γιατί στο κάτω κάτω εσείς κυβερνούσατε!».

Είναι φανερό στον κάθε στοιχειωδώς πληροφορημένο πολίτη πως στη αστική δημοκρατία αυτός που κυβερνά δεν είναι απαραίτητα και αυτός που έχει τη δύναμη να καθορίζει – ή έστω να επηρεάζει αποφασιστικά – τις εξελίξεις. Εκτός από την κυβέρνηση υπάρχει η νομοθετική εξουσία, η Βουλή, η περίφημη «κυβερνώσα Βουλή» των τελευταίων χρόνων. Υπάρχει η Δικαστική Εξουσία. Υπάρχει η «ανεξαρτησία» της Κεντρικής Τράπεζας, και, από της εισόδου μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι θεσμοί της ΕΕ και οι τεχνοκράτες στις Βρυξέλλες.

Ο σεβασμός σε αυτούς τους θεσμούς χρησιμοποιείται από τη Δεξιά όποτε της συμφέρει. Αλλά ξεχνιέται όταν πρόκειται να αποδοθούν ευθύνες στην κυβέρνηση της Αριστεράς. Επιπρόσθετα, αυτό που όλοι οι επικριτές της Αριστεράς «αγνοούν» είναι την ύπαρξη του πανίσχυρου οικονομικά και πολιτικά τομέα των ιδιωτικών επιχειρήσεων – του οποίου οι Τράπεζες και τα ιδιωτικά ΜΜΕ έχουν επιβεβαιώσει προ πολλού την παροιμία: «Απον αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του». Στην περίπτωση τους, για την ακρίβεια, δεν ντρέπονται γιατί είναι οι ιδιοκτήτες αυτού του κόσμου.

ΤΟ ΕΛΚ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ

Ακόμα όμως και με βάση το κριτήριο που διατυμπανίζει η Δεξιά – «όποιος κυβερνά, αυτός και ευθύνεται» – και πάλι το ΕΛΚ και ο εδώ εκπρόσωπός του, ο ΔΗΣΥ, είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να κατανέμουν σε άλλους πολιτικές ευθύνες για την κρίση.

Γιατί το ΕΛΚ κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία 12 συναπτά χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999, και στο Συμβούλιο της Ευρώπης από το 2002. Είναι επίσης κατά πολύ το μεγαλύτερο κόμμα εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Διαθέτει την πλειοψηφία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ενώ οι πρόεδροι του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανήκουν και οι δύο τους στο ΕΛΚ.

021513_2106_2Με δύο λόγια, κατά την περίοδο εκκόλαψης της κρίσης στην ευρωζώνη, κατά το ξέσπασμά της το 2009 όπως και σε ολόκληρη τη διάρκεια της ανάπτυξής της μέχρι σήμερα, στο τιμόνι της ΕΕ βρίσκεται το ΕΛΚ – όχι απλά οι «φίλοι» αλλά η «πολιτική οικογένεια», το ίδιο το κόμμα του πιο ένθερμου ευρωπαϊστή, Ν. Αναστασιάδη.

Ο Αναστασιάδης περηφανεύεται ότι ως «πολιτικός ηγέτης μιας λιλιπούτειας χώρας κατόρθωσε να φέρει στην Κύπρο την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης»[ii]. Δεν είναι όμως το εκτόπισμα του ηγέτη του ΔΗΣΥ που έφερε σύσσωμη την ηγεσία του ΕΛΚ στις κυπριακές ακτές. Είναι οι ενδεχόμενα καθόλου λιλιπούτειες, αλυσιδωτές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο πάνω στη συνοχή και το ίδιο το μέλλον της ευρωζώνης. Δεν είναι η δύναμη του «μεγάλου» Αναστασιάδη που έφερε την ηγεσία της ΕΕ στην Κύπρο. Είναι η προσπάθεια αυτής της ηγεσίας, ενός αποτυχημένου bully που κυνηγά μικρούς αντιπάλους, να αποδείξει ότι ακόμα «μπορεί».

Όπως κάθε τόσο υπενθυμίζει το ΑΚΕΛ, η Κυπριακή κρίση είναι μέρος της παγκόσμιας κρίσης. Είναι όμως πρώτα και κύρια μέρος της κρίσης χρέους της ευρωζώνης – είναι ενταγμένη και υποταγμένη σε αυτήν. Και είναι κάτω από τη διακυβέρνηση των δυνάμεων του ΕΛΚ που διαμορφώθηκαν οι συνθήκες που έφεραν την Κυπριακή Δημοκρατία (και την Ισπανία, και την Πορτογαλία, και την Ιταλία, και την Ελλάδα, και την Ιρλανδία, και έπεται συνέχεια) στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης.

Το ΕΛΚ, να σημειωθεί, κυβερνά την Ευρώπη, όχι αντιστεκόμενο στην νεοφιλελεύθερη «ορθοδοξία» του ευρωπαϊκού κατεστημένου, αλλά με τις ευλογίες του. Με τις ευλογίες των χρηματιστηρίων, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των πολιτικών και των βαρόνων των διεθνών και τοπικών ΜΜΕ που συστηματικά παραπληροφορούν με την εκκωφαντική τους προπαγάνδα. Όπως ακριβώς πολιτεύεται και ο ΔΗΣΥ στην Κύπρο.

Όποιος έχει την πολιτική ευθύνη για την ευρωζώνη, που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο του οστικού κύματος που ρημάζει ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία, έχει ταυτόχρονα την πολιτική ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν στην «λιλιπούτεια» Κυπριακή Δημοκρατία.

ΟΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

Αυτό το αναγνωρίζει και ο Μαρίνος Σιζόπουλος:

«Σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το ΕΛΚ που κυβερνά. Και κυρίως σήμερα ένα μέρος της οικονομικής κρίσης που βλέπουμε στην Κύπρο δεν ήταν τα λάθη ή παραλήψεις της κυπριακής κυβέρνησης και τα ετεροχρονισμένα μέτρα που πήρε, τα οποία ήταν σωστά σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά λόγω του ετεροχρονισμού δεν απέδωσαν, αλλά κυρίως η εισαγόμενη από πλευράς ΕΕ κρίση που οφείλεται στην πολιτική της αυστηρής λιτότητας που το ΕΛΚ δια μέσου των ηγετών του έχει εφαρμόσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (ΡΙΚ1 09/02/2013)

Αφήνοντας κατά μέρος τα «σωστά μεν αλλά» του Μ. Σιζόπουλου, που εξηγούνται από την προσπάθεια του να υπερασπιστεί την υποψηφιότητα του Γ. Λιλλήκα,  παραδέχεται ότι «κυρίως» φταίει η εισαγμένη από την ΕΕ κρίση. Ότι στην πραγματικότητα για την οικονομική κρίση, την Τρόικα και τα μνημόνια που απειλούν να καταστρέψουν τη ζωή της τεράστιας μάζας των απλών ανθρώπων την κύρια πολιτική ευθύνη έχει, με διαφορά, ο ΔΗΣΥ.

Γιατί ενοχλείται λοιπόν ο Γιαννάκης Ομήρου όταν σήμερα οι Σοσιαλιστές της Ευρώπης καλούν για την αποτροπή της εκλογής του «Yes-man της Τρόικας και της Μέρκελ», Νίκου Αναστασιάδη;  Μήπως δεν συμφωνούν με την ουσία της τοποθέτησης του πρωτοκλασάτου στελέχους της ΕΔΕΚ, Μαρίνου Σιζόπουλου; Οι υποστηριχτές της ΕΔΕΚ καλούνται σήμερα να συμβάλλουν με τη ψήφο τους στην αντίσταση στον νεοφιλελευθερισμό.

MEA CULPA Ή ΑΙΣΧΡΑ ΚΟΛΠΑ;

«Μόνο οι άλλοι ευθύνονται; Εσύ Χριστόφια δεν ευθύνεσαι καθόλου;» επαναλαμβάνουν πιεστικά οι εκπρόσωποι των Δεξιών κομμάτων και κομματιδίων, μαζί και οι παπαγάλοι τους στα ΜΜΕ.

Είναι κρίμα που ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν ακολούθησε το μοντέλο αυτοκριτικής του Νίκου Αναστασιάδη. «Έχετε μετανιώσει γι την ανοχή που επιδείξατε κατά την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης Χριστόφια;», ερωτήθηκε. Στο οποίο απάντησε: «Βεβαιότατα και ναι, είναι από τα μεγάλα mea culpa που πρέπει να πω στον Κυπριακό ελληνισμό»[iii]

Ο Χριστόφιας μπορούσε λοιπόν να πει, χωρίς ίχνος από το θράσος του Αναστασιάδη, το δικό του mea culpa για το πώς εκβιάστηκε, για το πώς αναγκάστηκε και τελικά για το πώς σύρθηκε από τις δικές του σωστές θέσεις στις χρεοκοπημένες επιλογές της ηγεσίας της κυπριακής Δεξιάς. Για το πόσο δικαιωμένος αισθάνεται για τον «ευρωσκεπτικισμό» για τον οποίο τόσο τον κατηγόρησαν. Για το μπάχαλο της άρον-άρον ένταξης στην ευρωζώνη, για την οποία τον κατηγορούν ακόμα και σήμερα ότι ήθελε με κάθε τρόπο να καθυστερήσει[iv]. Για το ότι αντί να επιμείνει μέχρι τέλους στην υπεράσπιση του κοινωνικού διαλόγου (θυμάστε τις κατηγορίες του ΔΗΣΥ για τον «συνδικαλιστή Πρόεδρο»;), υπέκυψε τελικά στην «κυβερνώσα Βουλή» που στην πράξη τον εξουδετέρωσε, φέρνοντας και στην Κύπρο τη λιτότητα των ευρωπαίων ομολόγων τους.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΩΜΑ

Αυτό όμως που έχει σημασία τώρα είναι ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας επίθεσης του μεγάλου κεφαλαίου εναντίον των εργαζομένων και των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας. Η παγκόσμια οικονομική κρίση σήμανε την αρχή ενός ακήρυκτου αλλά  ανελέητου ταξικού πόλεμου σε ολόκληρη την παγκόσμια κοινωνία και οικονομία. Το δικό μας θέατρο πολέμου είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, το δικό μας χαράκωμα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Σε αυτή τη φάση του πολέμου, ιδιαίτερα στο εκλογικό σκηνικό των τελευταίων μηνών, κυριαρχεί η επίθεση του κεφαλαίου για να επωμισθεί η Αριστερά στα μυαλά των εργαζομένων την ευθύνη για τις καταστροφές που προκαλεί η κρίση του συστήματός τους, του καπιταλισμού.

Ο βαθμός στον οποίο καταφέρνουν να περάσουν αυτή την εξωφρενικά εξωπραγματική ιδέα αντανακλά κύρια την οικονομική και θεσμική δύναμη πυρός του εχθρού, και των πολιτικών πλεονεκτημάτων που αυτά του δίνουν[v].

Τέτοια και τόση είναι η σημερινή δημοκρατία, αυτά είναι τα όρια της, στον τόπο μας όπως και στις υπόλοιπες Δυτικές Δημοκρατίες. Αυτή είναι όμως και η  μορφολογία του εδάφους στο οποίο αυτή τη στιγμή πολεμούμε, αυτά είναι τα πυρομαχικά στη διάθεση του εχθρού. Κάθε λαϊκή ψήφος στον υποψήφιο της Δεξιάς επιβεβαιώνει και αυξάνει την αποτελεσματικότητα της δύναμης πυρός της. Το ίδιο και κάθε αποχή ή το λευκό που ενώ σκοπεύει να «τιμωρήσει» το ΑΚΕΛ, θα καταμετρηθεί επίσης ως αποτυχία της Αριστεράς και επιτυχία αυτών που θέλουν να πείσουν τους εργαζόμενους πως μόνη διέξοδος είναι η αποδοχή της γρήγορης και βαθιάς φτωχοποίησης της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Αυτά δηλαδή που βλέπουμε να συμβαίνουν στην Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά της Νέας Δημοκρατίας, και βέβαια του ΕΛΚ.

Αντίθετα κάθε ψήφος στον υποψήφιο της Αριστεράς καταγράφει την αντίσταση των εργαζομένων στις ιδεολογικές ομοβροντίες του κεφαλαίου, που βασικό στόχο έχουν να μετατρέψουν τις προεδρικές εκλογές σε δημοψήφισμα ενάντια στις αριστερές ταξικές επιλογές, και υπέρ της νεοφιλελεύθερης λιτότητας.

Αν παρελπίδα ο Αναστασιάδης κερδίσει αυτές τις εκλογές, αυτό δεν θα σημαίνει το τέλος του πολέμου. Οι εργαζόμενοι παντού αντιστέκονται, το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε και εδώ. Πρέπει όμως να δώσουμε τη μάχη για να του κόψουμε τη φόρα. Γιατί ο δρόμος του Αναστασιάδη είναι η ο δρόμος των ιδιωτικοποιήσεων, της ανεργίας, της φτώχιας και της εξαθλίωσης για τους πολλούς – είναι ο δρόμος των επιλογών του κεφαλαίου σε κρίση. Ας μην του προσφέρουμε το όπλο της «ισχυρής εντολής». Ψήφο στον υποψήφιο της Αριστεράς, ψήφο στον Σταύρο Μαλά!


[i] Δελτίο Ειδήσεων ΡΙΚ1, 02.01.2013 / Σημερινή, 02.01.2013 / Πολίτης, 12.01.2013).

[ii] Δελτίο Ειδήσεων ΡΙΚ1,15.01.2013

[iii] Δελτίο Ειδήσεων ΡΙΚ1, 05.01.2013

[iv] Το περασμένο φθινόπωρο βούιξε η συντηρητική Ευρώπη από τα νέα ότι η κυβέρνηση της Βουλγαρίας, μέλος του ΕΛΚ και παραδοσιακά ένθερμη υποστηρικτής της ένταξης της Βουλγαρίας στο ευρώ, δήλωσε ότι αναστέλλει επ’ αόριστον αυτή την ένταξή.

[v] Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του δημόσιου καναλιού, του ΡΙΚ.  Μετά από 5 χρόνια δήθεν «άλωσης των μηχανισμών από το ΑΚΕΛ», βλέπουμε τους ίδιους, παλιούς καλούς μεγαλοδημοσιογράφους και σχολιαστές του να αναρωτιούνται με κάθε σοβαρότητα γιατί η κυβέρνηση δημιούργησε την οικονομική κρίση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s