ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ…

ΝΤΟΠΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΣΥ

  • Αλμπέρτο Φλωρεντίν
  • Δάφνος Οικονόμου

Η έκτακτη σύνοδος κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) έγινε τον περασμένο Γενάρη στη Λεμεσό μετά από πρόσκληση του ΔΗΣΥ και του υποψήφιου Προέδρου του Ν. Αναστασιάδη. Κατέφθασαν κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης της κρίσης και των μνημονίων: Η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο Πρωθυπουργός της Ιρλανδίας και Προεδρεύων του Συμβουλίου της ΕΕ Έντα Κέννι, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς κ.ο.κ.

Καθώς σε κυπριακό έδαφος, ο Γ.Γ. του ΕΛΚ, Αντόνιο Λόπεζ-Ιστούριθ, φρόντισε να στηρίξει το τοπικό του τμήμα, τον ΔΗΣΥ, και τον περιχαρή Ν. Αναστασιάδη. Απέδωσε την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση στην Κύπρο στην «αριστερή της κυβέρνηση», στον Χριστόφια: «Πολλοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανόμενου του Νικου Αναστασιάδη, και πολλοί ειδικοί τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στη Λευκωσία – είπε – απήυθυναν για καιρό επανειλημμένες προειδοποιήσεις στην κυβέρνηση για λήψη διορθωτικών μέτρων, η κυβέρνηση όμως ενεργούσε ως εάν η οικονομική κρίση δεν θα έφθανε ποτέ στην Κύπρο.» (Δελτίο Ειδήσεων ΡΙΚ1, 12/01/2013). «Για όσο διάστημα η Κύπρος εξακολουθεί να καθοδηγείται από τη σημερινή κυβέρνηση – συνέχισε – το ΕΛΚ δεν είναι σε θέση να ασκήσει την επιρροή του και να βοηθήσει το νησί περαιτέρω» (Σημερινή, 2/01/2013) Για να καταλήξει ως εξής το εξέχον στέλεχος του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος της Ισπανίας, με τα 6 εκατομμύρια ανέργους και τις μαζικές απαλλοτριώσεις κατοικιών από τις τράπεζες: «Η Κύπρος χρειάζεται μια ηγεσία η οποία με αποφασιστικότητα θα λαμβάνει μέτρα για να απαντά στις προκλήσεις, όπως έγινε στην Ελλάδα και στην Ισπανία»… (Πολίτης, 12/01/2013). Mama mia!

Ανάλογα επιχειρήματα, ο Αναστασιάδης και ολόκληρη η αντιπολίτευση τα έχουν θέσει σε κυκλοφορία εδώ και καιρό: «Η κυβέρνηση δεν πήρε τα σωστά μέτρα», «αρνείται πεισματικά», «κωλυσιεργεί», «πλέει σε πελάγη αδιαφορίας και νωχελικότητας», με τελευταία κατάληξη την «καμένη γη». Για να καταλήγουν όλοι τους – κομματικοί, διανοούμενοι των δεξιών εφημερίδων, δημοσιογράφοι – στο δήθεν καταπελτικό επιχείρημα «εσείς ευθύνεστε επειδή στο κάτω κάτω εσείς κυβερνάτε!».

Είναι φανερό σε κάθε στοιχειωδώς πληροφορημένο πολίτη πως στη αστική δημοκρατία αυτός που κυβερνά δεν είναι απαραίτητα και αυτός που έχει τη δύναμη να επιβληθεί και να επηρεάζει τις εξελίξεις. Ακόμα και σε θεσμικό επίπεδο, εκτός από την κυβέρνηση υπάρχει η νομοθετική εξουσία της Βουλής (η περίφημη «κυβερνώσα Βουλή» των τελευταίων χρόνων), η Δικαστική Εξουσία, η Κεντρική Τράπεζα, και από εισόδου μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι διάφοροι θεσμοί στις Βρυξέλλες.

Αυτά αναφέρονται, και χρησιμοποιούνται όταν συμφέρει, αλλά ξεχνιούνται όταν πρόκειται να αποδοθούν ευθύνες στην κυβέρνηση της αριστεράς. Και επιπρόσθετα, αυτό που όλοι οι επικριτές της αριστεράς «αγνοούν», είναι ότι υπάρχει ο παντοδύναμος οικονομικά και πολιτικά τομέας των ιδιωτικών επιχειρήσεων – του οποίου ιδιαίτερα οι τράπεζες και τα ιδιωτικά ΜΜΕ έχουν επιβεβαιώσει την αμφίδρομη έννοια της παροιμίας «απον αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του». Στην περίπτωση τους, λειτουργώντας ως ιδιοκτήτες της κοινωνίας, δεν εμφανίζουν ίχνος ντροπής.

Ακόμα όμως και με το κριτήριο που θέτει η Δεξιά – «όποιος κυβερνά, αυτός είναι και ο υπεύθυνος» – πάλι το ΕΛΚ και ο εδώ εκπρόσωπός του, ο ΔΗΣΥ, είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να κατανέμουν πολιτικές ευθύνες για την κρίση.

Γιατί το ΕΛΚ κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία 12 συναπτά έτη. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999, και στο Συμβούλιο της Ευρώπης από το 2002. Είναι κατά πολύ το μεγαλύτερο κόμμα εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι πρόεδροι του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανήκουν και οι δύο τους στο ΕΛΚ, ενώ διαθέτει επίσης την πλειοψηφία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Με δύο λόγια, κατά την περίοδο εκκόλαψης της κρίσης στην ευρωζώνη, κατά το ξέσπασμά της το 2009 όπως και κατά ολόκληρη τη διάρκεια της ανάπτυξής της μέχρι σήμερα, στο τιμόνι της ΕΕ βρίσκεται το ΕΛΚ – όχι απλά «οι φίλοι» αλλά η πολιτική οικογένεια, το ίδιο το κόμμα του «πιο ένθερμου ευρωπαϊστή» Ν. Αναστασιάδη.

Ο Αναστασιάδης περηφανεύεται ότι ως «πολιτικός ηγέτης μιας λιλιπούτειας χώρας κατόρθωσε να φέρει στην Κύπρο την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης»[1]. Δεν είναι όμως το εκτόπισμά του ηγέτη του ΔΗΣΥ που οδήγησε σύσσωμη την ηγεσία του ΕΛΚ στις κυπριακές ακτές, όσο οι ενδεχόμενα καθόλου λιλιπούτειες αλυσιδωτές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο πάνω στη συνοχή και το ίδιο το μέλλον της ευρωζώνης. Δεν είναι η δύναμη του μεγάλου Αναστασιάδη της λιλιπούτειας Κύπρου που έφερε την «ηγεσία της ΕΕ» στην Κύπρο. Είναι η προσπάθεια αυτής της ηγεσίας, ενός αποτυχημένου bully που κυνηγά μικρούς αντιπάλους, να αποδείξει ότι «μπορεί» ακόμα να επιβληθεί.

Όπως κάθε τόσο υπενθυμίζει το ΑΚΕΛ, η Κυπριακή κρίση είναι μέρος της παγκόσμιας κρίσης. Είναι όμως πρώτα και κύρια μέρος της κρίσης χρέους της ευρωζώνης – είναι ενταγμένη και υποταγμένη σε αυτήν. Και είναι κάτω από τη διακυβέρνηση του ΕΛΚ που διαμορφώθηκαν οι συνθήκες που έφεραν την Κυπριακή Δημοκρατία (και την Ισπανία, και την Πορτογαλία, και την Ιταλία, και την Ελλάδα, και την Ιρλανδία, και έπεται συνέχεια) στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης.

Το ΕΛΚ, ας σημειωθεί, κυβερνά την Ευρώπη, όχι αντιστεκόμενο στην νεοφιλελεύθερη «ορθοδοξία» του ευρωπαϊκού κατεστημένου, αλλά με τις ευλογίες του. Με τις ευλογίες των χρηματιστηρίων, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των πολιτικών και των βαρόνων των διεθνών και τοπικών media που συστηματικά παραπληροφορούν με την εκκωφαντική τους προπαγάνδα. Όπως ακριβώς πολιτεύεται και ο ΔΗΣΥ στην Κύπρο.

Όποιος έχει την πολιτική ευθύνη για την ευρωζώνη, που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο του οστικού κύματος που ρημάζει ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία, έχει ταυτόχρονα την πολιτική ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν στην «λιλιπούτεια» Κυπριακή Δημοκρατία.

Αυτό ξέφυγε και του Μαρίνου Σιζόπουλου, εκπρόσωπου του Γ. Λιλλήκα, σε τηλεοπτική συζήτηση (ΡΙΚ1 9/2/2013): 

«Σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το ΕΛΚ που κυβερνά. Και κυρίως σήμερα ένα μέρος της οικονομικής κρίσης που βλέπουμε στην Κύπρο δεν ήταν τα λάθη ή παραλήψεις της κυπριακής κυβέρνησης και τα ετεροχρονισμένα μέτρα που πήρε, τα οποία ήταν σωστά σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά λόγω του ετεροχρονισμού δεν απέδωσαν, αλλά κυρίως η εισαγόμενη από πλευράς ΕΕ κρίση που οφείλεται στην πολιτική της αυστηρής λιτότητας που το ΕΛΚ δια μέσου των ηγετών του έχει εφαρμόσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση»

Είναι δικαιολογημένη η αμηχανία του με τα «σωστά» αλλά «ετεροχρονισμένα» μέτρα – με άλλα λόγια κατηγορεί την Αριστερά ότι άργησε να εφαρμόσει τις πολιτικές λιτότητας που κατά τον ίδιο προκάλεσαν την ευρωπαϊκή κρίση!  Για να παραδεχτεί ωστόσο ότι «κυρίως» φταίει η εισαγόμενη κρίση.  Ότι στην πραγματικότητα για την οικονομική κρίση, την Τρόικα και τα μνημόνια που απειλούν να καταστρέψουν τη ζωή της μάζας των απλών ανθρώπων την κύρια πολιτική ευθύνη φέρει, από τα Κυπριακά κόμματα, με διαφορά, ο ΔΗΣΥ.

MEA CULPA Ή ΑΙΣΧΡΑ ΚΟΛΠΑ;

«Μόνο οι άλλοι ευθύνονται; Εσύ Χριστόφια δεν ευθύνεσαι καθόλου;» επαναλαμβάνουν πιεστικά οι εκπρόσωποι των υπολοίπων κομμάτων και κομματιδίων, μαζί και οι παπαγάλοι τους στα ΜΜΕ.

Είναι πράγματι κρίμα που ο Δημήτρης Χριστόφιας ή και το ΑΚΕΛ δεν ακολούθησαν το μοντέλο αυτοκριτικής του Νίκου Αναστασιάδη ο οποίος όταν ξεκίνησε η διακυβέρνηση Χριστόφια, είπε, «είχε και την ανοχή της αντιπολίτευσης». «Έχετε μετανιώσει γι αυτή την ανοχή;» ερωτήθηκε ο κ. Αναστασιάδης. Στο οποίο απάντησε: «Βεβαιότατα και ναι, είναι από τα μεγάλα mea culpa που πρέπει να πω στον Κυπριακό ελληνισμό»[2] Το ΑΚΕΛ θα μπορούσε λοιπόν να πει, χωρίς ίχνος από το θράσος του Αναστασιάδη, το δικό του mea culpa για το πώς σύρθηκε τελικά από τις δικές του σωστές θέσεις στις ολοφάνερα πλέον χρεωκοπημένες επιλογές της υπόλοιπης πολιτικής ηγεσίας, της κυπριακής Δεξιάς, (ακόμα και όταν ονομάζεται κέντρο ή σοσιαλιστές ή οικολόγοι). Για το πόσο δικαιωμένο βγήκε για τον «ευρωσκεπτικισμό» για τον οποίο το κατηγορούσαν. Για το μπάχαλο της άρον-άρον υιοθέτησης του ευρώ, το οποίο το κατηγορούσαν ότι ήθελε να καθυστερήσει[3]. Για το ότι αντί να επιμείνει ως το τέλος στην υπεράσπιση του κοινωνικού διαλόγου (θυμάστε τις κατηγορίες του ΔΗΣΥ για τον «συνδικαλιστή Πρόεδρο»;) άφησε τελικά την «κυβερνώσα Βουλή» να τον εξαφανίσει στη πράξη και να μεταφέρει και εδώ την λιτότητα των ευρωπαίων ομολόγων τους.

Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας επίθεσης του μεγάλου κεφαλαίου εναντίον τον εργαζομένων και των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας. Ενός ανελέητου ταξικού πολέμου σε ολόκληρη την παγκόσμια κοινωνία και οικονομία. Το δικό μας θέατρο πολέμου είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, το δικό μας χαράκωμα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Σε αυτή τη φάση του πολέμου, κυριαρχεί η επίθεση του κεφαλαίου για να επωμισθεί η αριστερά στα μυαλά των εργαζομένων την ευθύνη για τις καταστροφές που προκαλεί η κρίση του συστήματός τους, του καπιταλισμού.

Ο βαθμός στον οποίο καταφέρνουν να περάσουν αυτή την εξωφρενικά εξωπραγματική ιδέα δεν αντανακλά παρά σε ένα βαθμό τις αδυναμίες του βασικού εκπρόσωπου της αριστεράς και των εργαζομένων, του ΑΚΕΛ[4]. Αντίθετα αντανακλά κύρια την οικονομική και θεσμική δύναμη πυρός του εχθρού, και των πολιτικών πλεονεκτημάτων που αυτά του δίνουν[5].

Τέτοια και τόση είναι η σημερινή δημοκρατία, αυτά είναι τα όρια της, όχι μόνο στον τόπο μας αλλά και στις υπόλοιπες Δυτικές Δημοκρατίες. Αυτή είναι όμως και η μορφολογία του εδάφους στο οποίο αυτή τη στιγμή πολεμούμε, αυτά είναι τα πυρομαχικά στη διάθεση του εχθρού. Κάθε λαϊκή ψήφος στους δεξιούς υποψήφιους επιβεβαιώνει και αυξάνει την αποτελεσματικότητα της δύναμης πυρός τους. Το ίδιο και κάθε αποχή ή το λευκό που ενώ σκοπεύει να «τιμωρήσει» το ΑΚΕΛ, θα καταμετρηθεί επίσης ως αποτυχία της αριστεράς και επιτυχία αυτών που θέλουν να πείσουν τους εργαζόμενους πως μόνη διέξοδος είναι η αποδοχή της γρήγορης και βαθιάς φτωχοποίησης της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Αυτά δηλαδή που βλέπουμε να συμβαίνουν στην Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά της Νέας Δημοκρατίας, και βέβαια του ΕΛΚ.

Αντίθετα κάθε ψήφος στον υποψήφιο της αριστεράς καταγράφει την αντίσταση των εργαζομένων στις ιδεολογικές ομοβροντίες του κεφαλαίου, που βασικό στόχο είχαν να μετατρέψουν τις προεδρικές εκλογές σε δημοψήφισμα ενάντια στις αριστερές ταξικές επιλογές, και υπέρ της νεοφιλελεύθερης λιτότητας.

Αν παρελπίδα ο Αναστασιάδης τελικά κερδίσει αυτές τις εκλογές, αυτό δεν θα σημαίνει το τέλος του πολέμου. Οι εργαζόμενοι παντού αντιστέκονται, το ίδιο θα συνεχίσει να γίνεται και εδώ. Ας μην του προσφέρουμε όμως οι ίδιοι το όπλο της «ισχυρής εντολής». Ψήφο στον υποψήφιο της Αριστεράς, Σταύρο Μαλά.

________________________________

[1] ΡΙΚ Κεντρικό Δελτίο 15/1/2013

[2] Kεντρικό δελτίο ΡΙΚ 5/1/2013

[3] Το περασμένο φθινόπωρο βούιξε η συντηρητική Ευρώπη από τα νέα ότι η κυβέρνηση της Βουλγαρίας, μέλος του ΕΛΚ και παραδοσιακά ένθερμη υποστηρικτής της ένταξης της Βουλγαρίας στο ευρώ, δήλωσε ότι αναστέλλει επ’ αόριστον αυτή την ένταξη.

[4] Ατέλειες ή παραλείψεις που οφείλονται κύρια στην ιστορική εξέλιξη του κόμματος, μέσα στις παγκόσμιες και τοπικές συνθήκες που επικρατούσαν τις τελευταίες 8 δεκαετίες. Από την επικράτηση δηλαδή του σταλινισμού στην ΕΣΣΔ, τον ψυχρό πόλεμο, την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», το Κυπριακό πρόβλημα μαζί με τον πόλεμο αλλά και το «οικονομικό θαύμα» που ακολούθησε. Αυτές όμως οι συνθήκες ανατράπηκαν με καταπληκτική ταχύτητα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αφήνοντας το πολιτικοποιημένο κομμάτι των εργαζομένων και ολόκληρη την αριστερά με διάφορες μορφές αμηχανίας. Όμως αυτό δεν χωρά σε αυτό το άρθρο. Θα επανέλθουμε μόλις μπορέσουμε.

[5] Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του δημόσιου καναλιού, του ΡΙΚ. Μετά από 5 χρόνια δήθεν «άλωσης των μηχανισμών από το ΑΚΕΛ», βλέπουμε τους ίδιους, παλιούς καλούς μεγαλοδημοσιογράφους και σχολιαστές του να αναρωτιούνται με κάθε σοβαρότητα γιατί η κυβέρνηση δημιούργησε την οικονομική κρίση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.