ΟΙ ΑΝΤΙ-ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ

O Κώστας Κωνσταντίνου της εφ. Πολίτης είχε την τόλμη στις 21 Ιούλη, μέσα στην παρούσα «περιρρέουσα ατμόσφαιρα», να επισημάνει στο άρθρο «Γιατί δεν πάω στο Προεδρικό» κάποια σημαντικά σε σχέση με τις κινητοποιήσεις έξω από το Προεδρικό. Σε αυτό αναφέρεται όχι μόνο στη «δράση των ηλιθίων της (όχι μικρής… ) μειοψηφίας» που φώναζε συνθήματα του τύπου «τούρκοι θα πεθάνετε σε χώμα ελληνικό», αλλά και στην «ανοχή… που επιδεικνύουν οι υπόλοιποι σε αυτήν» και στην έντονη παρουσία του νεοναζιστικού ΕΛΑΜ. Όπως εύστοχα παρατηρεί «όταν θες να αλλάξεις την κοινωνία και βγαίνεις στον δρόμο για να φωνάξεις για τα κακώς κείμενα, δεν νοείται να ανέχεσαι τέτοια πράγματα».

Θα θέλαμε εδώ να συμπληρώσουμε πως δεν έχει κανείς το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τον όρο «Αγανακτισμένοι» από και για αυτούς που μαζεύονται έξω από το Προεδρικό, και να οικειοποιούνται την αίγλη των κινημάτων που τον χρησιμοποιούν στην Ευρώπη. Ή, για να μην αδικήσουμε ένα τμήμα εκείνων που αρχικά συμμετείχαν, δεν δικαιούνται να τον χρησιμοποιούν όσοι επέδειξαν την ανοχή στην οποία αναφέρεται ο Κωνσταντίνου.

Αυτοί μόνο ως «αντί-αγανακτισμένοι» μπορούν να χαρακτηριστούν:

Το όνομα «Αγανακτισμένοι» ταυτίστηκε με τους Ισπανούς διαδηλωτές τον περασμένο Μάη –indignados – οι οποίοι το υιοθέτησαν από τον τίτλο και το περιεχόμενο του φυλλαδίου «Indignes-vous» («Αγανακτήστε») του 93χρονου γάλλο-γερμανού πολιτικού Stephane Hessel, ήρωα της αντίστασης κατά του ναζισμού, και ένας από τους συντάκτες της Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Το φυλλάδιο πρωτοκυκλοφόρησε στην Γαλλία τον Οκτώβρη 2010, και είχε τεράστια επιτυχία. Ο Hessel σημειώνει εκεί πως «όταν κάτι σε αγανακτεί, όπως με αγανάκτησε εμένα ο ναζισμός, τότε γίνεσαι μαχητικός ακτιβιστής». Και ακόμα, «στους νέους λέω: Κοιτάξτε γύρω σας και θα βρείτε πράγματα που δικαιώνουν την αγανάκτησή σας – η συμπεριφορά μας προς τους μετανάστες, τους παράνομους μετανάστες και τους Ρόμα». Αλλού λέει: «δεν μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτή την κοινωνία των εργατών χωρίς χαρτιά [παράνομοι μετανάστες] και των απελάσεων, της καχυποψίας προς τους μετανάστες». Και αλλού: «Σήμερα, τα ισχυρότερα αισθήματα αγανάκτησης τα νοιώθω για την Παλαιστίνη, τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη».

Τα μηνύματα λοιπόν που είδαμε να βγαίνουν μετά την έκρηξη στο Μαρί – από την υστερία των ΜΜΕ ως τα συνθήματα έξω από το Προεδρικό – μόνο ως αντί-Hessel μπορούν να χαρακτηριστούν. Οι μόνιμοι των συγκεντρώσεων έξω από το Προεδρικό είναι αγανακτισμένοι προς την αντίθετη κατεύθυνση με αυτήν του πλήθους των κινητοποιημένων στην Ευρώπη:

Πρώτο, Ο Hessel και οι κινητοποιημένοι στη Μαδρίτη, στην Αθήνα, στη Λισαβόνα και αλλού είναι αγανακτισμένοι για την επανεμφάνιση του ναζισμού. Μιλήσαμε ήδη για την ανοχή των «αγανακτισμένων» του Προεδρικού προς τους νεοναζιστές, και τη ανοιχτή συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις.

Δεύτερο: Ο Hessel (παρόλο που εβραϊκής καταγωγής) αγανακτεί για την τραγωδία της Παλαιστίνης. Οι αντιαγανακτισμένοι του Προεδρικού δεκάρα δεν δίνουν γι’ αυτούς, το αντίθετο μάλιστα. Ας θυμηθούμε ότι η πειρατεία του εκρηκτικού φορτίου έγινε την εποχή που η σφαγή στην Γάζα πλησίαζε τα πιο απάνθρωπα ύψη. Ο Χριστόφιας ως αριστερός , δεν ήθελε αρχικά να κάνει την κατάσχεση για χάρη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι οποίοι μάλιστα ισχυρίζονταν ότι το πρόβλημα με το φορτίο ήταν πως προοριζόταν για τους πολιορκημένους Παλαιστίνιους. Ήταν η φιλοδυτική πολιτική ηγεσία που υποχρέωσε τον Χριστόφια να κατάσχει το φορτίο.

Τρίτο: Ο Hessel αγανακτεί για τους διωγμούς των μεταναστών. Θα ήταν γελοίο και να αναρωτηθεί έστω κανείς από ποια μεριά της πύλης του προεδρικού, και από ποια μεριά της υστερίας των ΜΜΕ και των πολιτικών βρίσκονται εκείνοι που τα έβαλαν με τους μετανάστες, «παράνομους» ή μη, με ή χωρίς χαρτιά.

Και, για να φτάσουμε στον πυρήνα του πολιτικού δράματος που παίζεται αυτές τις μέρες:

Τέταρτο: Ο Hessel αγανακτεί με αυτή την «κοινωνία στην οποία αμφισβητούνται οι συντάξεις μας και άλλα κεκτημένα της κοινωνικής πρόνοιας … έχουν την αναίδεια να μας πουν ότι το κράτος δεν μπορεί πια να καλύψει το κόστος τέτοιων κοινωνικών προγραμμάτων. Πως γίνεται να μην υπάρχουν σήμερα τα χρήματα για να συνεχίσουν και να διευρυνθούν αυτά τα επιτεύγματα, όταν η δημιουργία του πλούτου έχει αυξηθεί τόσο πολύ… Ο μόνος λόγος είναι ότι η δύναμη του χρήματος… ποτέ δεν ήταν τόσο μεγάλη και εγωιστική και ξεδιάντροπη όπως τώρα, με τους υπηρέτες του στις ψηλότερες θέσεις του κρατικού μηχανισμού» (Αν η τελευταία επισήμανση σας θυμίζει τον Διευθυντή της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιο Ορφανίδη, είστε δικαιολογημένοι). Γράφει ακόμα o Hessel: «Οι τράπεζες, τώρα ιδιωτικοποιημένες, μοιάζουν να νοιάζονται πρώτα για τα μερίσματα και τους τεράστιους μισθούς των διευθυντικών στελεχών τους»[1] . «Το χάσμα ανάμεσα στους πλουσιότερους και τους φτωχότερους ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερο, ποτέ δεν ενθαρρύνονταν τόσο ο ανταγωνισμός και η κυκλοφορία του κεφαλαίου». Τέλος, και εδώ θυμηθείτε τη γοητεία που ασκεί σε όλους τους επικριτές της κυβέρνησης η κάθε ρήση και απόφαση των διεθνών οίκων αξιολόγησης, ο Hessel αναφέρεται στη «διεθνή δικτατορία των χρηματιστικών αγορών, που αποτελεί τεράστια απειλή για την ειρήνη και τη δημοκρατία»

Οι αντι-αγανακτισμένοι του προεδρικού είτε επιδίωξαν είτε ανέχτηκαν να χρησιμοποιηθούν από τους γύπες – τα δεξιά πολιτικά κόμματα, τον Ορφανίδη, την ΟΕΒ, το ΚΕΒΕ, τους γνωστούς υστερικούς με την «οικονομία» και την «σωτηρία της» μεγαλοδημοσιογράφους – που από το τέλος του 2008, με πρόσχημα την κρίση, πιέζουν την κυβέρνηση Χριστόφια για μείωση των κρατικών δαπανών – μήπως δεν ήταν αυτή η προσπάθεια εξοικονόμησης ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για την έκρηξη – και για οικονομική επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους.  Οι αντι-αγανακτισμένοι του προεδρικού χρησιμοποιήθηκαν, απροκάλυπτα, για τη διαμόρφωση πολιτικής ατμόσφαιρας που θα οδηγήσει σε κυβέρνηση «ευρείας αποδοχής» που σαν πρώτο, σαν μόνο λειτουργικό στόχο «κοινής αποδοχής» για τα κόμματα της Δεξιάς, θα έχει το οικονομικό σφυροκόπημα των εργαζομένων και γενικά των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων. Ταυτόχρονα επιδιώκουν την πλήρη αποδυνάμωση των συντεχνιών, με τις οποίες, κατά τον Πήλικο του ΟΕΒ «Ο χρόνος για διάλογο έχει εκλείψει… αν θα συνεχίσουμε τον διάλογο ή αν θα αρχίσουμε τώρα διάλογο αυτό το πράγμα είναι η συνταγή για καταστροφή» (ΡΙΚ, Ειδήσεις 27/7).  Την εφαρμογή αυτού του αντεργατικού σφυροκοπήματος θα ήθελαν να τη χρεωθεί η προεδρία Χριστόφια και η Αριστερά, ώστε ούτε στο μέλλον να μην μπορούν να παλέψουν αποτελεσματικά για την απόκρουση του.  Είναι μια επίθεση στα πιο ζωτικά συμφέροντα των απλών ανθρώπων, τις κοινωνικές παροχές για την υγεία, την εκπαίδευση, στο δικαίωμα για εργασία και ικανοποιητικό μισθό. Μια επίθεση που, αν δεν ανακοπεί τώρα, με μαθηματική ακρίβεια θα προκαλέσει ασύγκριτα περισσότερους πρόωρους θανάτους και ανθρώπινη δυστυχία από ότι η έκρηξη της 11/7.

[1] Το 2010 οι μισθοί και άλλες βραχυπρόθεσμες παροχές των τριών εκτελεστικών διευθυντών της Τράπεζας Κύπρου ήταν 1.749 χιλιάδες ευρώ, δηλαδή σχεδόν 2 εκατομμύρια.  Το 2009 οι εκτελεστικοί διευθυντές ήταν δύο, και τσέπωσαν μαζί 1.583 χιλιάδες ευρώ, δηλ. κάτι παραπάνω από ενάμιση εκατομμύριο.  Μάλιστα ό ένας απ’ αυτούς, ο Ανδρέας Ηλιάδης, με 980 χιλιάδες πλησίασε το εκατομμύριο.

Αλμπέρτο Φλωρεντίν ( http://albertoflorentincy.wordpress.com ).

Δάφνος Οικονόμου

Μάρκος Οικονόμου (marcoseconomou@hotmail.com )

6 σκέψεις σχετικά με το “ΟΙ ΑΝΤΙ-ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ

  1. Αγαπητή Έλενα, Είμαι τζαι έγω ένας που τους πολλούς αριστερούς που εν έξω που το ΑΚΕΛ, αλλά στηρίζουν το επικριτικά. Κάποια μικρά σχόλια για το comment σου:

    1. Χωρίς να υποστηρίζω ότι το Κόμμα «εκαθάρισε» το 91, η πολιτική αλλά τζαι προσωπική πορεία των τότε διαγραφέντων (Δίγκλης, Φάντης και Σια), αλλά τζαι γενικά το σύντομο πλην όμως γελοίο πέρασμα του ΑΔΗΣΟΚ που τα πολιτικά δρώμενα του τόπου με κάμνει να αμφισβητώ τα περί «διανόησης του κόμματος». Η ηρωοποίηση τους μάλιστα που τα αστικά μέσα της εποχής μετά τη διαγραφή τους, με τους ανταποκριτές των εφημεριδών να τους καρτερούν έξω που τα γραφεία για τους αποδόσουν τιμές, ακόμα βρωμά.

    2. Αν τζαι εγώ ήμουν ναινέκος τότε, αναφορικά με την αγιοποίηση του Αναν σε παρακαλώ σημείωσε το εξής: Μπροστά στο διεθνιστικό ΝΑΙ τζαι συντηριτικό ΟΧΙ, υπάρχει το αντεπιχείρημα του κοσποπολίτικου (καθ’ όλα αστικό ιδεολόγημα) ΝΑΙ τζαι αντιιμπεριαλιστικού ΟΧΙ. Αν λάβουμε υπόψη μάλιστα ποιος (Λόρδος Χάνει) ήταν πίσω που το σχέδιο, πόσα δολλάρια εshιονοστήκαν για το ΝΑΙ τζαι ποιοι στο τέλος της ημέρας είπαν ΝΑΙ (Αναστασιάδης, Χάσικος κτλ), καταλαμβαίνεις ότι τούντο αντεπιχείρημα έχει μια βάση (χωρίς να σημαίνει ότι το δέχομαι απόλυτα).

    3. Το αν αρνήθηκε να συγκρουστεί με τους παπάες ή όι φανερώνει το η συμπεριφορά του Αρχιεπίσκοπου. Η υποταγή δε στον Αρχιτράουλλο όλων των κομμάτων τζαι ΜΜΕ εν ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη πριν μηδενίσουμε τζαι δαμέ την προσπάθεια του Χριστόφκια. Γιατί όποιος εν αμμέξω του χορού…

    4. Δέχουμαι τζαι εκτιμώ απεριόριστα την δράση τζαι προσφορά αρκετών ΜΚΟ. Που την άλλη όμως εννεν τυχαίο το Μπίζνες Καλά Οργανωμένες.

    5. Ούλλα τα παραπάνω εν εντελώς άσχετα με τα ζητήματα που πρέπει να αντιμερτωπίσουμε σαν αριστερά σήμερα. Μετά το πρώτο σοκ τζαι αφού έδοκα τζαι εγώ το παρών μου τις πρώτες 2 νύχτες έξω που το Προεδρικό τζαι εζητούσα παραίτητση του Χριστόφκια, τωρά νοιώθω πιο σοφός να κρίνω ότι έχουν διαμορφωθεί στη κοινωνία σήμερα 2 και μόνο στρατόπεδα. Εμείς τζαι οι άλλοι. Οι αλλοί εν τόσο οργανωμένοι, τόσο λυshιασμένοι τζαι τόσο βρωμισμένοι που πλέον εμείς εν έχουμε άλλοι επιλογή…

  2. …… Τζιαι συναφέρνω το τούτον διότι ούλλη η υστερία της συγκεκριμένης στιγμής εν δαμαί που παίζεται. Εν μια υστερία για έναν νέον όχι που εμφανίστηκεν νάκκον πρόωρα λόγω της έκρηξης τζιαι στην οποίαν εμπήκαν τζιαι έναν σωρόν άλλοι παραγοντες τζιαι αφορμές όπως εν η οικονομική κρίση. Όμως είτε μας αρέσκει, είτε όϊ, η αριστερά σε τούτον τον τόπον δεν εσήκωσεν όπλον ποττέ εναντίον κανενός. Ούλλα τα εγκλήματα σε βάρος της Κύπρου εν η δεξιά που τα έκαμεν ή τέλος πάντων τα πιο ακραία κομμάθκια της. Που τζιαμαί τζιαι τζιεί αριστερά δεν εν ούτε μόνον το σημερινόν ή το χτεσινόν ΑΚΕΛ, ούτε ο Χριστόφκιας. Αριστερά εν τζιαι η ιστορική της μνήμη τζιαι κάτι παππούες μας που αφήκαν τα κράγκα τους μεσ’ στα μεταλλεία για να έχουμεν εμείς σαν εργαζόμενοι πέντε δικαιώματα τα οποία εσίσαν οι νεοφιλελεύθεροι να τα φάσιν. Δεχτόν, υπάρχουν ανοικτοί λοαρκασμοί με το κατεστημένον της αριστεράς τζιαι πρώτον τζιαι κύριον η στήριξη Τάσου τζιαι το όχι τους. Αλλά τούτος ο λοαρκασμός δεν θα διευθετηθεί με συμμαχίες με την ακροδεξιάν τζιαι τα τσιράκκια της εκκλησιάς. Σε καποιαν στιγμήν ο κάθε ένας ζυγίζει τα στην συνείδησην του τζιαι τραβά την γραμμήν του. Δυστυχώς σε τέτοιες οριακές καταστάσεις εν έσιει λλίον ποτζιεί τζιαι λλίον ποδά. Η συμμαχείς με την ακροδεξιάν τζιαι κουβαλάς νερόν στον μύλον της ή υπερασπίζεσαι την αριστεράν τζιαι την ιστορικήν της μνήμην τζιαι μαζί με τούτον τζιαι την κουτσουρεμένην αστικήν μας δημοκρατία. Τι να κάμουμεν ρε Ελένη. Εν η μοίρα μας μεσ τούτον τον τόπον να υπερασπιζούμαστεν μιαν ζωήν την αστικήν δημοκρατίαν. Άτε γεια, τζιαι την επόμενην φοράν που να πάεις να διαμαρτυρηθείς πόξω που το προεδρικόν σκέφτου που μπορεί ναν τζιείνη η γραμμή.

  3. Έλενα, δεν είναι τζιείνον που νομίζεις. Η φάση εκαππελώθηκεν που την αρκήν που την ακροδεξιάν, τους διάφορους απορριπτικούς τζιαι το παρακράτος της εκκλησιάς. Το μόνον που θέλουν είναι να εξαλείψουν όποια ελάχιστη πιθανότητα έμεινε για διευθέτηση του κυπριακού. Οι συνομιλίες έχουν ημερομηνίαν λήξης. Σε κάποιαν στιγμήν είτε πρέπει να καταλήξουν σε μιαν συμφωνημένην λύσην ή θα πρέπει να διακοπούν ότι μπορεί να σημαίνει τούτον. Που θα είναι πολλά άσσιημον να σαι σίουρη. Οι κύκλοι τούτοι που καπηλεύκουνται την οργήν τζιαι την θλίψην του κόσμου απλώς δεν θέλουν ΟΠΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ. Θέλουν τα πράματα να μείνουν όπως ένει γιατί οποιαδήποτε λύση, ακόμα τζιαι έναν ενιαίον κράτος (που ούτε στο όνειρον μας) σημαίνει ας πούμεν τζιαι συνταγματικές αλλαγές ή νέον σύνταγμαν. Νέον σύνταγμαν σημαίνει ας πούμεν τζιαι αναγκαστικά οριστικός διαχωρισμός εκκλησιάς τζιαι κράτους τζιαι σημαίνει όϊ μόνον ότι πρέπει να φορολογηθεί η εκκλησιά, αλλά τζιαι να επιστραφεί η περιουσία της στο δημόσιον τζιαι να εξουδτερωθεί εντελώς ο ρόλος της ως εθναρχίας (που εξακολουθεί να το παίζει με ύποπτον ως προβοκατόρικον τρόπον). Να μεν πούμεν τωρά ποια μήντια εν που σικοντάρουν τούτον το παιχνίδιν τζιαι ποια συμφέροντα εξυπηρετούν. Γιατί εξανάπα το κάπου, το παιχνίδιν εν εν με τες 2-3 σιηλιάδες – αν εν τόσοι- που συνάουνται στο προεδρικόν, αλλά με τες άλλες 750-800 χιλιάδες που εν σπίτιν τους τζιαι θωρούν τηλεόρασην. Τζιαι άμαν σου λαλούν «λαοθάλασσα στο προεδρικόν», τζιείνον που προσπαθούν να κάμουν ενει να σβύσουν που την ιστορικήν μνήμην τι είναι πραγματικά η λαοθάλασσα. Λαοθάλασσα ένει να μαζεύκουνται 250,000 κόσμος, η μισή Κύπρος κυριολεκτικά, όπως τότε που εμαζεύκουνταν στα συλλαλητήρια ενάντια στο πραξικόπημαν τζιαι για υποστήριξην του Μακαρίου. Τζιείνον που συμβαίνει τούτην την στιγμήν είναι ξεκάθαρη προσπάθεια ενοχοποιήσης της ιστορίας της αριστεράς τζιαι απενεχοποίησης της διαχρονικά εγκληματικής δράσης της ακροδεξιάς σε τούτον τον τόπον. Γι αυτόν τζιαι οι συγκρίσεις με τον Ιούλην του 74. Δηλαδή θέλει κανένας να πιστέψουμεν ότι συγκρίνεται η προδοσία του 74 με τον Ιούλη του 2011; Τζιαι επειδή ακούονται διάφορα ότι εν η μεγαλύττερη καταστροφή που ήβρεν τον τόπον μετά το 74 εν πελλάρες. Η μεγαλύττερη καταστροφή που ήβρεν τον τόπον μετά το 74 εν το 2004 όταν αποφασίζαμεν να χαρίσουμεν την μισήν Κύπρον στην Τουρκίαν, τζιαι ναι δαμαί φταίει τζιαι η αριστερά ή τέλος πάντων τζιείνον το κομμάτιν της που εστήριξεν την γραμμήν του Τάσου. Τούτος όμως εν άλλος λοαρκασμός τζιαι δεν αφορά την ακροδεξιάν. (συνέχεια πάρακάτω)

  4. Έλενα, σε ευχαριστούμε για το σχόλιό σου. Το ύφος του είναι ιδιαίτερα έντονο, αλλά, από την άλλη, ίσως έτσι ταιριάζει στην αγανάκτηση του κινήματος που υποστηρίζεις. Περιέχει όμως σημεία που μας επιτρέπουν να επισημάνουμε κάποια σημαντικά.

    Κατ’ αρχήν, δεν είμαστε ακελικοί, όπως θα δει όποιος πατήσει το link για το αρχείο της Ανατροπής, κάτω δεξιά στο blog μας (ή πατήσει εδώ). Αυτό ίσως σημαίνει ότι εσύ ξέρεις καλύτερα διάφορα εσωτερικά του ΑΚΕΛ, τη συμπεριφορά του Χριστόφια, το ποιόν των συνεργατών του, αν είναι «κομπλεξικός» κ.ο.κ., που εμείς δεν έχουμε την δυνατότητα (ούτε την επιθυμία) να γνωρίζουμε, μη έχοντας πρόσβαση σε ενδοκομματικά κουτσομπολιά. Ήμαστε αριστεροί, αλλά εκτός ΑΚΕΛ. Προφανώς έχουμε τις αντιρρήσεις μας για την πολιτική του. (Για παράδειγμα, το 2004 ήμασταν μάλλον ακραίοι νενέκοι, αν και προτιμούμε τον όρο διεθνιστές για τη στάση και τη θέση που τηρήσαμε τότε και μετά.) Διαφορετικά θα ήμασταν μέλη του ΑΚΕΛ. Δεν μας έχει θέσει εκτός ΑΚΕΛ κάποια προσωπική δυσαρέσκεια. Έχουμε αντιρρήσεις ριζικά διαφορετικές από τις δικές σου, που δεν σου επιτρέπουν ωστόσο να μας κατηγορείς για το κάθε τι που κάνει ή δεν κάνει το ΑΚΕΛ, αλλά μόνο για αυτά που υποστηρίζουμε ή κριτικάρουμε.

    Ωστόσο, όπως και σχεδόν όλοι οι άλλοι εκτός ΑΚΕΛ αριστεροί, δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι η τραγωδία στο Μαρί χρησιμοποιείται, από πολύ έντεχνα ως τελείως χοντροκομμένα, για να αποδυναμώσει, και αν είναι δυνατόν να εξουδετερώσει, όχι μόνο το ΑΚΕΛ, αλλά ολόκληρη την αριστερά της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και εργατικές οργανώσεις όπως οι μαζικές συντεχνίες, άσχετα μάλιστα από του αν είναι αριστερές ή δεξιές. (Το ποιοι νομίζουμε ότι ενορχηστρώνουν αυτή την προσπάθεια και γιατί υπάρχει στα άρθρα μας – μην το επαναλαμβάνουμε ξανά εδώ.)

    Οι αντι-αγανακτισμένοι έξω από το προεδρικό, άσχετα με το πόσο το αντιλαμβάνονται διάφορα κομμάτια τους, παίζουν ουσιαστικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια. Για εμάς λοιπόν δεν έχει σημασία το πρόσωπο του Χριστόφια και οι υποτιθέμενες ικανότητες ή ανικανότητές του, οι αρετές ή τα κουσούρια του, αλλά αυτός ο ανελέητος πόλεμος ενάντια σε κάθε τι αριστερό, και στα δικαιώματα της εργατικής τάξης συνολικά.

    Χαρακτηριστικό της τακτικής αυτών που διεξάγουν τον πόλεμο αυτό είναι η επικέντρωση τους στο πρόσωπο του Χριστόφια, με συνθήματα όπως «να πεθάνει ο Χριστόφιας» και «Χριστόφια παραιτήσου, όλη η ευθύνη είναι δική σου». Αυτό – μόνο φαινομενικά παραδόξως – συνυπάρχει με το «όλοι φταίνε, όλο το πολιτικό σύστημα είναι σάπιο». Αυτά τα δύο διακηρύττουν εναλλάξ οι ίδιοι οι πολιτικοί και σχολιαστές δημοσιογράφοι, με την δικαιολογία ωστόσο ότι «ναι, όλοι φταίμε», αλλά «ο πρόεδρος φταίει περισσότερο». Τρόπαιο η παραίτηση ή η πλήρης υποταγή του Χριστόφια και του ΑΚΕΛ.

    Είναι τακτικές που έχουν στόχο να συγκεντρώσουν τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό απλών ανθρώπων πίσω από το κίνημα εναντίον της αριστεράς. Ιδιαίτερα θέλουν να συμπαρασύρουν σε αυτό αριστερούς, ακελικούς και μη, ή τουλάχιστον να τους συγχύσουν σε βαθμό που να μην μπορούν να αντιδράσουν, να αδρανοποιηθούν. Να σου θυμίσω ότι σε παλιότερο post σου στο facebook, για το οποίο μας πληροφόρησες με email σου, γράφεις ότι ένας ηγέτης τύπου Χριστόφια «συντηρεί με μια συνοπαρτζιά παρατρεχάμενους. Απαραίτητη προϋπόθεση για να «δουλέψουν» οι παρατρεχάμενοι , είναι ( ως επί το πλείστον) να είναι κατώτεροι του αρχηγού. Λιγότερο έξυπνοι, λιγότερο έντιμοι, λιγότερο καταρτισμένοι. ΓΑΝΤΖΩΜΕΝΟΙ όμως όλοι στις ίδιες εμμονές». Ενώ στο post σου εδώ ανακαλύπτεις πως ανάμεσα στους υπουργούς του Χριστόφια υπάρχουν και ικανοί άνθρωποι: Ο Νεοκλής Συλικιώτης, η Σωτηρούλα Χαραλάμπους, ο Ανδρέας Δημητρίου. Τέτοιες τακτικές – χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι εσύ το κάνεις συνειδητά – – σκοπεύουν στη δημιουργία σύγχυσης και ρηγμάτων στο στρατόπεδο του εχθρού, δηλαδή του ακελικού στρατοπέδου αλλά και της υπόλοιπης αριστεράς. Κυρίως να μεταμφιέσουν την επίθεση εναντίον της αριστεράς – και των εργαζομένων – σε επίθεση εναντίον ενός προσώπου και να εκμεταλλευτούν εσωτερικές αντιπάθειες ή παράπονα εναντίον του.

    Γράφεις «[το] ΑΚΕΛ… αρνήθηκε πεισματικά να συγκρουστεί με τα κατεστημένα που ενοχλούν τον κάθε Αριστερο και πρώτα πρώτα τους Παπάες και μετά τους ΕΛΑΜΙΤΕΣ!» Δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το πόσο συγκρούστηκε το ΑΚΕΛ με το ΕΛΑΜ. Όμως είναι η μόνη μεγάλη πολιτική δύναμη που συγκρούστηκε σύσσωμη – χωρίς εξαιρέσεις – είτε με τους παπάδες είτε με το ΕΛΑΜ. Αντίθετα, το ΕΛΑΜ και το ΚΕΑ βρήκε αν όχι υποστηρικτές τότε το λιγότερο απολογητές στο ΔΗΣΥ, στο ΔΗΚΟ, στην ΕΔΕΚ, στο ΕΥΡΩΚΟ. Τέλος οι αντι-αγανακτισμένοι πρόσφεραν σημαντική θαλπωρή στο αυγό του φιδιού, όσο και αν επαναλαμβάνονταν από διάφορους τα περί «ξένων στοιχείων» που «δοκίμασαν να παρεισφρήσουν» αλλά τάχα «απομονώθηκαν».

    Γράφεις: «Τζιαι εμείς είμαστεν Αριστεροί». Γράφεις όμως επίσης «αν δεν πάρουμε μέτρα για την οικονομία και “παττίσει” η μεσαία τάξη , θα επιτρέπεται να πορευτούμε κατά Προεδρικό μεριά ζητώντας: ” ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” ή θα μας το κόψετε κι αυτό;!»

    Είναι πια τελείως φανερό τι είδους «μέτρα» ζητούν εκείνοι, όπως ο ΔΗΣΥ, ο Νικόλας Παπαδόπουλος και το υπόλοιπο ΔΗΚΟ, το ΕΥΡΩΚΟ, η ΕΔΕΚ, δυστυχώς και οι Οικολόγοι, που δείχνουν τους αντι-αγανακτισμένους στον Χριστόφια και την αριστερά για να τους πουν «είδατε τον θυμό του κόσμου. Πάρτε μέτρα». Όλοι αυτοί ζητούν την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων – θατσερικών μέτρων εναντίον των εργαζομένων και υπέρ του κεφαλαίου: Συστρατεύονται με τον Ορφανίδη, το ΚΕΒΕ, την ΟΕΒ κλπ (εμείς μάλιστα νομίζουμε ότι τους ακολουθούν όλους αυτούς).

    Σε αυτό υπάρχει αντίδραση. Αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση Χριστόφια και το ΑΚΕΛ, από την ΠΑΣΥΔΥ, την ΠΕΟ αλλά και τη ΣΕΚ, που ζητούν το αυτονόητο και το ελάχιστο, δηλαδή να τις συμβουλευτούν. Εκφράζεται και με απεργιακές κινητοποιήσεις ή απειλές για κινητοποιήσεις. Αντίδραση η οποία ζητάει να πληρώσει (ή έστω να πληρώσει και) το κεφάλαιο την κρίση που προκάλεσε το δικό του σύστημα. Αντίδραση που δεν κατανοεί τι πάει να πει «να σωθεί η οικονομία» όταν τα μέτρα καταστρέφουν τις ζωές των βασικών – των μοναδικών – στηριγμάτων και δικαιούχων αυτών των οικονομιών, τους εργαζόμενους και όλους τους απλούς ανθρώπους.

    Βλέπουμε λοιπόν να υπάρχουν δύο ξεκάθαρα διαμορφωμένα στρατόπεδα. Στις μέρες μας αυτά τα στρατόπεδα συγκρούονται σε όλες σχεδόν τις χώρες, με χαρακτηριστική και σημαντική συνιστώσα του δεύτερου στρατοπέδου, του στρατοπέδου της αντίδρασης στα «μέτρα», τους original αγανακτισμένους της Ισπανίας, Ελλάδας κλπ. Οι αντι-αγανακτισμένοι στην Κύπρο σε ποιο στρατόπεδο ανήκουν; Δεν είναι βέβαια ομοιογενείς. Κάποιοι – αρχικά ίσως πολλοί – ούτε που κατάλαβαν ποιο από τα δύο στρατόπεδα τους χρησιμοποιούσε και πως. Άλλοι αδιαφόρησαν, τους έφτανε που επιτέλους έπαιρναν πίσω το αίμα του πληγωμένου εθνικισμού τους (προφανώς δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία, αλλά μαζί τους πορεύτηκες). Άλλοι, και όπως φαίνεται σε αυτούς ανήκεις και εσύ που ζητάς τα περίφημα «μέτρα», συνειδητά επέλεξαν να υποστηρίξουν και να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς του νεοφιλελεύθερου στρατοπέδου. Γι’ αυτό στη σημερινή κρίσιμη και πολωμένη πραγματικότητα, εμείς τουλάχιστον θεωρούμε ότι δεν ανήκετε στην αριστερά.

  5. Είναι περίεργο που αυτή την φορά δεν σας έκαναν πλύση εγκεφάλουμε τις μυστικές πληροφορίες που …διαρρέουν ΜΟΝΟ και κατ’ εξαίρεσιν ,στα αυτιά των Επαγρυπνούντων. Όπως τότε στο δημοψήφισμα που ο στρατηγός Οζκιόκ θα έκαμνεν επέμβαση αν ψηφίζατε ΝΑΙ και γι αυτό είπετε …ΟΧΙ! ( Ευτυχώς ο Νεοκλής , ο Χρίστου τζιαι η Ελένη εν το εχάψαν!)Ειλικρινά, διερωτώμαι τί θα μπορούσαν να σας πουν για τους αγανακτισμένους ώστε να σας πείσουν για την χρήση δακρυγόνων! Που αντί να ΠΑΥΣΕΙ ΑΜΕΣΩΣ τον Αρχηγό Αστυνομίας τον έχει ακόμα εκεί! Εϊναι δυνατόν , να συγκεντρώνονται πολίτες εναντίον του Προεδρικού και να τους περιμένεις ΠΟΥ την ΜΕΣΑ πλευρά; ΜΑ ποιον Περιπέζετε;!

  6. Χμμμ…δηλαδή μας λέτε ότι:
    1. Η Αριστερά είναι το κίνημα που αποδέχεται ο ηγέτης του να αποκεφαλίζει την διανόηση του κόμματος ( 1990 -1991) για να μπορέσει να κρατήσει σε «μαρξιστικές -Λενιννιστικές » αρχές το κόμμα του.
    2. Η …Αριστερά του Χριστόφια ,δηλαδή ό,τι αρνίν έμεινε στο μαντρί του ΑΚΕΛ, υποστήριξε με σθένος την πελλάρα του ηγέτη της όταν το 2004 έλεγε:» Ψηφίζω ΟΧΙ για να τσιμεντώσω το ΝΑΙ». Πόσοι πρόσφυγες επήαν σπίτι τους που τότε μόνον ο μεγάλος μπετονιέρης Χριστόφιας ,το ξέρει.
    3. Η…ψευδοαριστερά του ΑΚΕΛ, φίλοι με οξύτατη πολιτική τύφλωση, αρνήθηκε πεισματικά να συγκρουστεί με τα κατεστημένα που ενοχλούν τον κάθε Αριστερο και πρώτα πρώτα τους Παπάες και μετά τους ΕΛΑΜΙΤΕΣ! Και μην μου απαντήσετε με εκείνη την βλακεία που σας λένε στις κομματικές ομάδες ότι δηλαδή πρέπει οι πολίτες να αντιδράσουν. Αποφασίστε: Δέχεστε και στηρίζεται την κοινωνία των Πολιτών ( όχι μόνο όποτε σας συμφέρει )ή ακόμα θεωρείται τα ΜΚΟ ως το μέσο διεμβολισμού της Σοσιαλδημοκρατίας!
    4. Είναι πολύ προκλητικό να καπηλεύεστε την έννοια της αριστεράς και να
    ‘χώννεστε’ αντί να΄αναλάβετε τις ευθύνες σας! Με εκπλήσσει η δυνότητα με την οποία εκφράζεστε αλλά αγνοείται ότι μας κυβερνά ένας ημιμαθής , κομπλεξικός που νόμιζε ότι θα έτρωεν ανενόχλητα όπως οι προκάτοχοί του και ότι θα επιστεύκαμεν το εγώ-εν-τζιαι δόγμα του!ΑΝ τουλάχιστον σέβεστε την δουλειά του Νεοκλή, της Σωτηρούλλας και του Α. Δημητρίου τότε θα ζητούσατε από το κόμμα σας να εγκαταλείψετε ΠΑΡΑΥΤΑ τον Δημήτρη Χριστόφια ,στην μοίρα του!
    Τζιαι εμείς είμαστεν Αριστεροί, τζιαι εμάς εκαταδιώξαν μας μες το πραξικόπημα.Αλλά ΠΟΤΕ δεν σκεφτήκαμε να καταλογίσουμε ευθύνες στο «δυτικόστροφο» μέτωπο για τα κοντέϊνερς τηνστιγμή που κυβερνά εδώ και τρια χρόνια ο αντιπρόεδρος της προηγούμενης κυβέρνησης. Σε καμμία περίπτωση δεν περιμέναμε να κάμει και τρεις μέρες ο ευαίσθητος και κλαμούρης Χριστόφιας για να φκει να πει ένα Συλλυπητήριο μήνυμα. Ουδέποτε μας πέρασε από το μυαλό να χαρακτηρίσουμε ΦΑΣΙΣΤΕΣ(!!!!!) τους συνανθρώπους μας που διαμαρτύρονται! Και μιας και κόπτεσθε δια τα εργατικά δικαιώματα, αν δεν πάρουμε μέτρα για την οικονομία και «πατ τίσει» η μεσαία τάξη , θα επιτρέπεται να πορευτούμε κατά Προεδρικό μεριά ζητώντας: » ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ή θα μας το κόψετε κι αυτό;!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.